Choroba Alabama Rot (CRGV) u psów
Alabama Rot, czyli skórno-nerkowa glomerulopatia naczyniowa (CRGV), to jedno z najbardziej tajemniczych i potencjalnie śmiertelnych schorzeń u psów. Choroba została opisana kilkadziesiąt lat temu, jednak jej przyczyna nadal pozostaje nieznana. Najczęściej notuje się ją w Wielkiej Brytanii, choć pojedyncze przypadki pojawiają się także w innych krajach Europy.


Poniżej znajduje się aktualne podsumowanie wiedzy na temat CRGV — od epidemiologii i objawów, po diagnostykę, leczenie oraz zalecenia profilaktyczne.
Czym jest Alabama Rot (CRGV)?
CRGV to rzadka choroba naczyń krwionośnych prowadząca do uszkodzenia skóry i nerek. Jej przebieg związany jest z:
- trombotyczną mikroangiopatią (TMA),
- uszkodzeniem śródbłonka naczyń,
- powstawaniem mikrozakrzepów,
- niedokrwieniem tkanek.
Najgroźniejszym powikłaniem jest ostra niewydolność nerek (AKI), która znacząco pogarsza rokowanie.
Epidemiologia – gdzie i kiedy występuje?
- Pierwsze przypadki opisano w USA w latach 80. XX wieku u greyhoundów.
- W Wielkiej Brytanii chorobę odnotowuje się od 2002 roku.
- Potwierdzono ponad 330 przypadków.
- Ponad 90% zachorowań występuje między listopadem a majem.
Czynniki ryzyka obejmują środowisko leśne i błotniste, wilgotne warunki pogodowe oraz psy pracujące i myśliwskie (np. greyhoundy, wyżły). Choroba może jednak dotyczyć psów każdej rasy, wieku i płci.
Etiologia – dlaczego psy chorują?
Pomimo wielu badań przyczyna CRGV nadal nie została jednoznacznie ustalona. Rozważane hipotezy obejmują:
- toksyny bakteryjne (np. E. coli),
- czynniki środowiskowe,
- pasożyty,
- predyspozycje genetyczne.
Na ten moment brak naukowego potwierdzenia którejkolwiek z teorii.
Objawy kliniczne i przebieg choroby
CRGV najczęściej rozwija się dwufazowo.
Faza skórna
Pierwszym sygnałem choroby są zmiany dermatologiczne:
- rumień i obrzęk,
- owrzodzenia,
- trudno gojące się rany.
Najczęstsza lokalizacja zmian to łapy i kończyny, brzuch, kufa oraz jama ustna lub język. Zmiany mogą przypominać ukąszenia lub infekcje bakteryjne, co utrudnia wczesne rozpoznanie.


Faza nerkowa (70–80% przypadków)
Objawy pojawiają się zwykle 1–9 dni po zmianach skórnych:
- apatia i brak apetytu,
- wymioty,
- zwiększone pragnienie lub brak oddawania moczu,
- żółtaczka,
- wybroczyny,
- trombocytopenia.
Rzadziej obserwuje się objawy neurologiczne. Nie każdy pies ze zmianami skórnymi rozwija niewydolność nerek — forma skórna ma zazwyczaj dobre rokowanie.
Diagnostyka – jak rozpoznać CRGV?
Nie istnieje pojedynczy test potwierdzający chorobę przed śmiercią pacjenta, dlatego diagnoza opiera się na całościowej ocenie klinicznej.
Podstawowe elementy diagnostyki:
Wywiad i badanie kliniczne
- obecność zmian skórnych,
- kontakt z wilgotnym środowiskiem.
Badania laboratoryjne
- trombocytopenia,
- anemia,
- neutrofilia,
- hiperfosfatemia,
- hiperbilirubinemia,
- parametry wskazujące na AKI.
Badanie moczu
- cechy zespołu nerczycowego.
Histopatologia (złoty standard)
- trombotyczna mikroangiopatia w skórze i/lub nerkach.
Diagnostyka różnicowa obejmuje ukąszenia, infekcje bakteryjne, choroby autoimmunologiczne, leptospirozę oraz inne przyczyny ostrej niewydolności nerek. Wczesne rozpoznanie znacząco zwiększa szanse przeżycia.
Leczenie i rokowanie
Nie istnieje terapia przyczynowa — leczenie ma charakter objawowy i wspomagający.
Leczenie zmian skórnych
- oczyszczanie i toaleta ran,
- leczenie zachowawcze.
Leczenie ostrej niewydolności nerek
- hospitalizacja,
- intensywna płynoterapia dożylna,
- dializa w wyspecjalizowanych ośrodkach.
Nowe metody terapii
Badania nad Therapeutic Plasma Exchange (TPE) wskazują na potencjalną skuteczność w ciężkich przypadkach.
Rokowanie
- forma skórna: bardzo dobre,
- CRGV z AKI: śmiertelność 70–90%.
W ośrodkach referencyjnych, przy zastosowaniu intensywnej terapii, przeżywalność może sięgać około 30%.
Profilaktyka i zalecenia dla właścicieli
Nie istnieje szczepionka ani specyficzna profilaktyka, ale można zmniejszyć ryzyko poprzez:
- dokładne mycie i suszenie łap po spacerach w błocie,
- unikanie nefrotoksycznych leków przy podejrzeniu choroby,
- szybkie zgłoszenie się do lekarza weterynarii przy niewyjaśnionych owrzodzeniach.
Podsumowanie
Alabama Rot pozostaje chorobą o nieznanej etiologii i poważnym rokowaniu, szczególnie gdy dochodzi do uszkodzenia nerek. Kluczowe znaczenie ma szybkie rozpoznanie zmian skórnych oraz intensywna terapia wspomagająca. Edukacja właścicieli i czujność lekarzy weterynarii są obecnie najważniejszym elementem walki z CRGV.
Bibliografia
- Źródła zdjeć: https://www.alabama-rot.co.uk/vet-professional/diagnosing-crgv/